Le dedans des choses
Als achtienjarige hoorde ik voor het eerst over de Priester filosoof Teillard de Chardin. Onze leraar sprak er met passie over en wist ons te zeggen dat de kerk met zijn ideeën niet opgezet was. Deze man stelde immers dat alles een ziel had. Zelfs een steen. Maar omdat het begrip ziel vanuit religieus oogpunt verbonden is met de mens noemde hij het innerlijke van de dingen ‘Le dedans des choses’. Onze leraar schreef het op het bord waarop ik een aha-erlebnis kreeg. Ik had immers altijd al zo naar de dingen gekeken en ze zo aangevoeld. Kinderen hebben geen moeite met ‘le dedans des choses’ voor hen is dat vanzelfsprekend.
Vele jaren later geraakte ik in de ban van de kwantum fysica. Hoe meer ik mij erin verdiepte hoe meer duidelijk werd -voor mij althans- dat er een wetenschappelijke basis bestaat om te spreken van ‘le dedans des choses’. Uiteindelijk bestaat alles in de cosmos uit atomen leert Richard Feynman ons. Op een kwantum niveau kan men geen onderscheid maken tussen de atomen van een mens en die van een steen. Daardoor zijn we in zekere zin aan elkaar verwant. Als een kind een mooie kei uit de rivier opvist dan zit heel het universum in die steen.
Opvoeding een uitdaging
De keuze om deze site in deze vorm aan te bieden, sluit volledig aan bij wat ik via deze voordrachten probeer bij te brengen. Alles hangt aan alles vast. Het is verrijkend om, als je beroepshalve een meeting bijwoont in een bedrijf bv, de achtergrond van de mensen waarmee je vergadert te kennen. Alles is context. Als iemand op een vergadering praat dan weerklinkt heel zijn universum. Zonder dat hij of zij zich daar meestal bewust van is. Hoe kleiner iemands wereld is, hoe bekrompener de visie en uiteindelijk ook de keuzes. Opvoeden is zoals bovenvermeld kinderen en jongeren leren hoe ze hun omgeving beter kunnen maken door te ‘tuinieren’. Zoals bij echte tuiniers kost een tuin moeite. Er moet gepland worden rekening houdend met de seizoenen, het weer en de ligging van het perceel. Maar de ware tuinier vindt voldoening en vreugde in het werk dat nodig is om te kunnen oogsten en genieten. Tuiniers delen planten en bevindingen met elkaar. Ze ervaren geluk bij het zien van het succes van een collega en doen er inspiratie op. Met dat soort mensen kan je op een vergadering interessante gesprekken voeren. De cirkel is rond. Delen van informatie is een daad van liefde. Daar gaat opvoeding over. En dat kunnen we allemaal als we zelf tuinier zijn of willen worden. Op deze site presenteerde ik mij als muziekkant, zanger en bezigbijtje. Als autodidact. Er is één domein waarop ik mezelf toch enige expertise zou durven toeschrijven: het opvoeden en begeleiden van kinderen en pubers. Na 38 jaar onderwijservaring, 50 jaar jeugdwerk durf ik dat zonder valse bescheidenheid te stellen.
Ook voor opvoeding geldt wat in vorige thema’s werd aangehaald. Alles begint bij de opvoeder. Je moet iets te vertellen en aan te bieden hebben. Dat geldt ook voor ouders.
Als men het heeft over ongelijkheid, denkt men meestal aan geld. Maar dat is vaak niet het grootste probleem. Het gebrek aan spiritualiteit bij de ouders en het ontbreken van een visie waartoe opvoeding moet lijden, legt een nog grotere armoede bloot.